De module Basispensioenen bij SFP is gebaseerd op een eindloonsysteem. Hierbij is het pensioen gebaseerd op het laatstverdiende salaris. Vanaf 1 januari 2003 biedt SFP ook een pensioenregeling aan op basis van een middelloonsysteem, waarbij het pensioen gebaseerd wordt op het gemiddeld verdiende salaris. SFP wil hierdoor bijdragen aan verdere flexibilisering en modernisering van de pensioenen.
De middelloonregeling biedt een grotere flexibiliteit bij het opbouwen en sparen door individuele deelnemers. Ten slotte is dit type regeling beter financieel beheersbaar. Een middelloonregeling is relatief eenvoudig en daardoor vaak goedkoper om te administreren.
Hoe werkt de middelloonregeling?
Bij de opzet van de SFP-middelloonregeling is gekozen voor een modulaire opbouw. De huidige module Basispensioenen wordt daartoe gesplitst in vier deelmodules.
In deelmodule één - het verplichte onderdeel van de middelloonregeling - is het pensioen gebaseerd op het gemiddeld verdiende salaris gedurende de deelnemerstijd. Dit salaris is overigens wel aan een maximum gebonden. De bovengrens is gelijk aan het maximumloon dat bij de werknemersverzekeringen (WIA, WW) in aanmerking wordt genomen.
Daarnaast zijn er drie aanvullende deelmodules, waarmee het pensioenniveau uit deelmodule één kan worden verhoogd. Dit kan bijvoorbeeld door het loslaten van de salarisgrens (excedent-deelmodule middelloon) en/of door het toepassen van het eindloon- in plaats van het middelloonprincipe (eindloon-deelmodules).
Ten aanzien van het opnemen van de verschillende deelmodules gelden een aantal voorwaarden, die zijn terug te vinden in het pensioenreglement. Als een werkgever kiest voor álle modules uit de middelloonregeling, dan is men in feite weer terug bij de pensioensituatie van de 'oude' module Basispensioenen.
